💖 DEĞERLERİMİZLE VARIZ 💖

🌍 Önemli Not: Dinleme Metni

"Kardeşlik Özlemi" bir dinleme metnidir. Bu, şiirin tam metninin kitapta yazılı olmadığı, öğretmeninizin size okuması için hazırlandığı anlamına gelir.

Bu yüzden, şiirin tam metnini buraya ekleyemiyorum. Lütfen öğretmeninizi veya aile büyüklerinizi dinlerken şiirdeki sevgi, saygı ve merhamet gibi duygulara odaklanın.

🔊 Dinlemeye Hazırlan!

🌍 Metnin Tamamı: GÜVERCİN TİNİ

Kış mevsimi geliyordu. Güvercin Tini, gagasını birbirine vurarak: "Ditt, ditt... Anne üşüyorum. Bugün kalın montumu giymek istiyorum. Verebilir misin lütfen." dedi.

Yumuşacık, rengarenk montunu çok seviyordu. Montunu giydi. Sevinçle öterek öptü annesini Güvercin Tini. Teşekkür etmeyi de unutmadı.

Her zaman nazik ve kibar konuşurdu Güvercin Tini. Kimseyi kırmak istemezdi.

Birden rüzgâr esti. Vuuuu... Vuuuu... Yapraklar hışır hışır havaya savruldu.

O sırada yaprakların arasında gözlerini kapatmış, rüzgârın geçmesini bekleyen küçük serçeyi fark etti. Hemen yanına gitti.

Serçe küçüktü ama biraz kaba davranıyordu yardım elini uzatan Tini'ye.

Serçe, "Şu rüzgâra da bak hele. Nasıl da dağıttı ortalığı! Hey, güvercin! Bana montunu ver de biraz ısınayım." dedi.

Güvercin Tini, "Üşüdüğün için montumu sana verebilirim küçük serçe. Ama bir şartım var. Kibarca istemelisin. Lütfen der misin?"

Küçük serçe, tatlı ve kibar sesiyle tıpkı yeni güneş açmış gibi ısıttı her yeri: "Kibar güvercin, bana montunu verir misin lütfen?"

Güvercin Tini: "Daha iyi bir fikrim var. Birlikte ısınabiliriz." Montunun içine aldı serçeyi, birlikte ısındılar. Nezaket ısıtır içimizi.

(Editör Gökmen AKTUĞ, Yavru Kırlangıç Dergisi)

🔊 Metnin Tamamını Dinle

🌍 Metnin Tamamı: İYİLİK YAP İYİLİK BUL

Önemli Not: Bu metin, ders kitabınızdan alınmıştır. Metindeki (...) ve (Kısaltılmıştır) ifadeleri, metnin tam olmayan, kısaltılmış bir versiyon olduğunu göstermektedir.

---

İyilik, birine karşılıksız olarak yardım etmek demektir. Gönlü geniş, ahlakı güzel insanlar iyilikte birbirleriyle yarışırlar.

Rengarenk çiçekler, bol meyveli ağaçlar ufacık tohumların büyümesi ile olur biliyorsunuz değil mi? İşte iyilik aynı bu küçük tohum gibidir.

Bir iyilik yaptığımızda, iyilik tohumunu toprakla buluşturmuş oluruz. (...)

İyilik yapmanın verdiği mutluluğu hisseden insan, daha da çok iyilik yapmak ister.

Kendisine iyilik yapılan kişinin ise yükü hafifler, yüzü güler. O da başkalarına iyilik yapmaya çalışır. Bir iyilik, yenilerine sebep olur.

Böylelikle iyilikler çoğalır. Mutluluk ve huzur dalga dalga bütün dünyaya yayılır.

İyilikle Dünyayı Kucakla

İyilik sadece insanlarla da sınırlı kalmaz! Öyle geniş bir alana sahiptir ki iyilik yaparak bütün dünyayı kucaklarız.

Hayvanlar, bitkiler, tabiat bizi bekler onlara iyilik yapalım diye. Mesela yazın kavurucu sıcaklarında bir bitkiyi sulamak, sokak hayvanları için bir kap su koymak ne güzeldir.

(...)

Aslında ne kolaydır iyilik yapmak, iyi insan olmak. (...) İyi insanlar iyi ki var! Çünkü böylece iyilik var. (...)

(Şerife Nihal ZEYBEK, Diyanet Çocuk Dergisi (Kısaltılmıştır.))

🔊 Metnin Tamamını Dinle

🌍 Metnin Tamamı: HOROZUN SORUMLULUĞU

Önemli Not: Bu metin, ders kitabınızdan alınmıştır. Metindeki (...) ve (Kısaltılmıştır) ifadeleri, metnin tam olmayan, kısaltılmış bir versiyon olduğunu göstermektedir.

---

Küçük civciv bir yıl içinde büyüyüp genç bir horoz oldu. Çok çalışkan ve istekliydi. Her sabah herkesten önce uyanırdı.

Onun, bir gün bile geç uyandığını bugüne kadar hiç kimse görmedi.

İş konusunda çok titizdi. Herkesin işini zamanında ve en iyi şekilde yapması gerektiğine inanırdı. Onun görevi kümesi beklemek, civcivleri gözlemekti.

En önemlisi de sabahları erkenden uyanıp yeni bir günün başladığını herkese duyurmaktı.

Her sabah güneş doğmadan uyanırdı. Kümesin biraz ilerisinde yüksekçe bir yere çıkar, avazı çıktığı kadar öterdi.

(...) Bütün evlerin ışıkları yanınca görevini tamamlayıp kümese dönerdi. (...)

Yağmurlu bir günün sabahıydı. Bardaktan boşanırcasına yağmur yağıyordu. Şiddetli bir rüzgâr esiyordu. Horozumuz her zamanki gibi yine erkenden uyandı.

Sabahın geldiğini duyurması gerekiyordu.

Daha kümesten çıkar çıkmaz sırılsıklam oldu. Şiddetli rüzgâr neredeyse genç horozu alıp götürecekti. Kümesin kapısından güçlükle tutunarak tekrar kümese girdi.

Kümesin içinde birkaç dakika ne yapacağını düşündü.

Dışarıda şiddetli bir yağmur ve fırtına vardı. Ama görevini de yerine getirmeliydi. Zorluklar karşısında yılmamak gerekiyordu.

(...) Yavaş ve dikkatli bir şekilde tekrar kümesten çıktı. (...)

Biraz ilerideki kalın gövdeli ağacın yanına kadar güçlükle ilerledi. (...) Burada biraz soluklandı, nefesini topladı. Fazla oyalanmamalıydı. Tekrar harekete geçti.

Binbir zorlukla her zamanki öttüğü yere ulaşmayı başardı. (...)

Bütün gücüyle yeniden ötmeye başladı. Öttü, öttü... Bir taraftan da evlerin pencerelerini kontrol ediyordu.

Biraz sonra evlerden birinin penceresinden bir ışık göründü. Az sonra diğer evin penceresinden, biraz sonra da bir başka evin penceresinden...

Sonunda, en son evin penceresinden de ışık göründü. Büyük zorluklarla da olsa bugünkü görevini tamamlamış oldu.

"Yılmadan mücadele edersem her zorluğu yenebilirmişim." diye düşünerek kümesin yolunu tuttu.

(Mustafa SAĞLAM, Maceracı Hayvanlar Serisi (Kısaltılmıştır.))

🔊 Metnin Tamamını Dinle

🌍 Metnin Tamamı: NİHAN'IN KARDEŞİ

Önemli Not: Bu metin, ders kitabınızdan alınmıştır. Metindeki (...) ve (Kısaltılmıştır) ifadeleri, metnin tam olmayan, kısaltılmış bir versiyon olduğunu göstermektedir.

---

Annem bana "Yakında bir kardeşin olacak!" dediğinde çok şaşırdım. Bu haberi hiç beklemiyordum. Önce biraz heyecanlandım.

Çünkü annem bana "Artık evde hep birlikte oyunlar oynayabileceğimiz yepyeni biri olacak." dedi. Ama sonra düşündüm.

Acaba insanın bir kardeşinin olması nasıl bir şeydir? (...)

Sonunda beklenen gün geldi. Ben ninemle evde kalmıştım. Sonra annem kucağında bir bebekle eve geldi. Babam çok mutlu görünüyordu.

İsmini Cihan koydular. Bence güzel bir isim ama benim adım da güzel, ne dersin?

(...) Hemen yanlarına gittim. Tam bu sırada Cihan, annemin kucağından elini bana doğru uzattı. Ben de onun minik elini tuttum.

İçimi birden büyük bir sevinç kapladı. (...)

Ben de bir zamanlar bebektim. (...) Ne kendi başıma yemek yiyebiliyordum ne de tuvalete gidebiliyordum.

Bunların hepsini annem ve babam yaptırıyordu. Şimdi küçük Cihan da kendi ihtiyaçlarını gideremiyor.

Annem ve babamın bana baktıkları gibi ona da bakmalarından daha doğal ne olabilir ki? (...)

Kardeşim günün büyük bir bölümünde uyuyor. Ben, annem ve babam bu zamanlarda çok güzel oyunlar oynuyoruz.

(...) İlk başta kardeşimi çok kıskanacağımı düşünmüştüm. Ama o doğduktan sonra bizim ev sanki daha da neşeli oldu.

Kardeşimle oyunlar oynayacağım günleri iple çekiyorum. İnsanın kardeşinin olması gerçekten çok güzel bir duyguymuş!

(Editör Merve ŞAHİN AKÇA, Sağlık Çocuk Dergisi (Kısaltılmıştır.))

🔊 Metnin Tamamını Dinle

🌍 Metin: İKİ KARDEŞ

Bilge ve Reyyan iki kardeştir. Bilge altı, Reyyan ise sekiz yaşındadır. Bir gün dayıları onlara birer bisiklet getirdi.

Bilge sarı, Reyyan da mavi bisikleti görünce çok mutlu oldu. İkisi de bisiklete binmeyi bilmiyordu. Heyecanla bisikletlerine binip sürmeye çalıştılar.

Bisikleti sürmede ve dengede durmada zorlandılar. Düştüler, canları acıdı, kalktılar. Pes etmediler. Tekrar tekrar denediler. Azimle çalıştılar ve sonunda başardılar.

Artık bisikleti sürüyor ve dengede duruyorlardı. Bilge ve Reyyan, bisiklet sürmeyi öğrendikleri için çok mutluydu.

(Bu kitap için yazılmıştır.)

🔊 Metni Dinle